Eksformacja

5.02 – 12.03
Wernisaż wystawy: 19.02 godz. 14-20

Eksformacja to termin stworzony przez Stanisława Lema. Jak wyjaśniał pisarz, to skrótowe ukazanie różnicy pomiędzy nowym, a dotychczasowym zakresem znaczenia wyrażenia „eksplozja informacji”.

Sztuka Marcina Jedlikowskiego to nieoczekiwane spotkanie z czymś więcej, niż obrazy. To efekt procesu zachodzącego na styku rzeczywistości realnej i wirtualnej. Artysta eksploruje trudną do uchwycenia granicę między tymi dwoma światami, w obu poruszając się z niezwykłą spostrzegawczością.

Istotnym momentem w procesie tworzenia pozostaje forma, która za pomocą mediów cyfrowych i malarskich ewoluuje, multiplikuje, by finalnie osiąść w dziele, prowokując odbiorcę do poszukiwania indywidualnych skojarzeń i symboliki. Jak zaznacza artysta, jego prace „są niejednoznaczne albo pozbawione znaczeń, lecz nie są wolne od skojarzeń.”

Dla Marcina Jedlikowskiego na każdym etapie tworzenia ważne jest doświadczanie nowego. Szukanie nowych przestrzeni, spojrzenie na coś po raz pierwszy, zaskoczenie, ucieczka od schematów. W tym procesie istotna okazuje się być przestrzeń wirtualna. Wypełniona rozrastającą się treścią, jest miejscem kontemplacji i eksploracji, jego oknem na inny świat.

Niemniej ważny w twórczości artysty pozostaje kolor. Barwy fluorescencyjne oddają efekt świecenia ekranu monitora. Ostro zarysowane formy, wiszące na jednolitych aplach przypominają surową estetykę pionierskiej grafiki 3D lat 80’. To wirtualna przestrzeń widziana w realu.

Prace Marcina Jedlikowskiego określić można mianem Baudrillardowskich symulakr – symulacji osób, rzeczy, sytuacji. Jednym z bardziej oczywistych skojarzeń ze sztuką artysty są także „Bryły życiorysów” Normana Leto, w których za pomocą nowoczesnych technologii zwizualizowane zostały życiorysy realnych postaci. To, co w tych procesach pociąga Marcina, to fakt, iż z wpływu fragmentu czasu i przestrzeni na otoczenie powstaje realna forma. Podobnie jak Norman Leto, podąża on za perspektywą sztuki jako efektu ubocznego pewnego działania, pewnego wpływu na rzeczywistość.

Twórczość Marcina Jedlikowskiego osadzona jest w filozofii kultury, kulturze globalnej oraz technikach rzeczywistości wirtualnej. To zapis procesu tworzenia hiperrzeczywistości, którego początek i koniec mają miejsce w realu. Odbiorca ma szansę obserwować jego efekt, konfrontując go z własną interpretacją. Twórczość ta jest dowodem na to, że sztuka niezmiennie pozostaje świadectwem zmian rzeczywistości, a artysta wypełnia ważną rolę elokwentnego obserwatora współczesnego mu świata.